Wernisaż Barbary Koczur
 
 

Tylko siedem prac, ale gęsto tam od emocji

16 września w Teatrze Sztuk odbył się wernisaż prac Barbary Koczur. W słowie wstępnym Urszula Warszawska-Adamczyk określiła tę wystawę jako najbardziej minimalistyczną w historii Galerii Kameralnej. Faktem jest, że w piątkowe popołudnie zobaczyliśmy tylko siedem rysunków, ale treść tych prac w pełni rekompensowała ich ilość. Rysunki wykonane ołówkiem powstały w 2011 roku i są wyrazem sprzeciwu wobec tego, w jaki sposób w pismach, poświęconych modzie prezentowane są kobiety. Barbara Koczur mówiła o tym, że płeć piękna ukazywana jest tam w sposób niegodny, co często wynika z faktu, że projektanci po prostu są mizoginami. Skandalem jest to, że inspirację do sesji zdjęciowych stanowią zdjęcia operacyjne policji, pokazujące ofiary morderstw, na dodatek podane w formie tak przeestetyzowanej, że nawet tego nie zauważamy.

W pracach Barbary Koczur kobiety są, w najlepszym tego słowa znaczeniu, kobiece. Eteryczne, o intrygującej urodzie, ubrane w żakiety, garsonki, spódnice, sukienki na ramiączkach i szpilki. Portretowane pojedynczo lub parami, na dwóch pracach postać ukazana została od szyi w dół. Za sprawą sepiowego tła ma się wrażenie obcowania ze zdjęciami sprzed lat. Jak wspomniałem już na początku, prac jest jedynie siedem, ale gęsto tam od emocji. Na jednym z rysunków widzimy dwie kobiety. Brunetka siedzi nieporuszona i spogląda przed siebie. Obok niej stoi blondynka i żywo gestykulując, coś jej tłumaczy. Co mówi? Ma pretensje? Chce ją do czegoś przekonać? Czy to kłótnia? Autorka prac odpowiedź na te pytania pozostawia wyobraźni oglądających. Na innym rysunku elegancko ubrana kobieta, być może bizneswoman, spogląda poza przestrzeń obrazu. W jej spojrzeniu można dostrzec obawę. Możemy się jedynie domyślać, co tam widzi. Na innej pracy oglądamy kobietę, za sprawą urody i fryzury przypominającą którąś z amerykańskich aktorek czy piosenkarek z lat osiemdziesiątych, ale nie została ona przedstawiona jako produkt, mający jedynie budzić pożądanie.



Copyright © 2012 Teatr Sztuk w Jaworznie | site created by Ramon & modified by Tomek